നഷ്ടമാവുന്നെനിക്ക് നിന്നെ
സംഗീതമില്ലാത്ത സാംരഗിയെപ്പോലെ
വരികള് നിറയാത്ത കവിതയെപ്പോലെ
പങ്കായമില്ലാത്ത തോണിയെപ്പോലെ
ആത്മാവില്ലാത്ത ശരീരത്തെപ്പോലെ
ജീവന്റെ ഗതിരേഖകള്
ലക്ഷ്യമില്ലാതെയലയുന്നു,
വര്ണ്ണക്കൂട്ടുകള് മാഞ്ഞപ്പോള്
ചാരവും കറുപ്പും പ്രത്യക്ഷമായി
കാലം രക്ഷകനായെത്തും,
ദൂരം മുറിവുകളുണര്ക്കിതീര്ക്കും
ഹൃദയം ദൃഢതയാര്ജ്ജിക്കും വരെ
ജീവന്റെ വേദനയണയാന്
ഉള്പ്പൂവില് ധ്യാനലേപനവുമായി......
No comments:
Post a Comment